۴.اگر کافر بودند چرا پیامبر ایشان را به شیوه مسلمانان به سمت قبله و000دفن کردند

5.استدلال امام سجاد است که وقتی شنید به ایشان تهمت کفر میزنند ایشان فرمودند :زن مسلمان نمتواند در نکاح مرد کافر باشد در حالی که فاطمه بنت اسد که جزئ اولین مسلمانان بودند تا اخرین روز های حیات همسر ابو طالب بودند (0ترجمه اسنی المطالب فی نجات ابی طالب)

6. واز همه مهمتر وواضح تر دیوان معروف ایشان که ایمان او به خدا وپیامبر در ان موج می زند

      لیلم خیار الناس ان محمدا  00بدانید مردم محمد بهترین مردم است

    والله ل یصلوا الیک بجمعهم  000به خدا قسم قریش با تمام نیرویی که                     دارد به تو اسیبی  نخواهد رساند ست

    او تومنوا بکتاب منزل عجب000چرا قریش به قرانی که سراپا شگفتیست ایمان نم اورد

     روايات برايمان حضرت أبوطالب بسيار است مخصوصاً روايات بيشماري از زبان اميرالمؤمنين وارد شده است كه قسم ياد ميكند بخدا قسم پدرم و نه جدم عبدالمطلب و نه هاشم و نه عبدمناف هيچ گاه بت‌پرست نبودند و همه آنان بدين حضرت ابراهيم بسوي خانه كعبه نماز ميگذاردند.از اينها گذشته جناب أبوطالب براي حفظ پيغمبر اسلام مجبور بود با كفار مكه موافقت نموده و تظاهر بر هم كيشي با ايشان نمايد تا بتواند جان پيغمبر را حفظ كند زيرا در غيراين صورت أبوطالب هم مانند شخص پيغمبر مورد حمله و أذيت و آزار واقع ميشد و روايتي شاهد بر اين معني است: جابربن عبدالله انصاري در حديث مفصلي نقل ميكند كه به پيغمبر اسلام عرض كردم: مردم ميگويند أبوطالب كافر مرده است؟ رسول خدا فرمود: خدا بغيب و پنهاني ‌ها داناتر است در شبي كه بمعراج رفتم بعرش رسيدم، در عرش چهار نور ديدم، پرسيدم پروردگارا اين انوار چيست؟ خطاب شد اين عبدالمطلب و آن أبوطالب و ديگري پدرت عبدالله، و اين برادرت طالب است. گفتم الها اينها بچه عملي مستحق اين مقام شدند خطاب شد باينكه ايمانشانرا پنهان كردند و اظهار كفر نمودند و تا وقت مرگ بر اين كار صبر كردند

.چگونه ميتوان تصور كرد كه أبوطالب ايمان نياورده با آنكه بايمان آوردن حمزه چنين خوشحال ميشود و اشعاري ميسرايد و داستانش چنين است: حمزه‌ بن عبدالمطلب از شكار برگشته بود بخانه خواهرش آمد حضرت رسول را محزون و غمناك يافت پرسيد برادرزاده ترا چه ميشود خواهر حمزه گفت: آري كسيكه ياور و حامي ندارد بستگانش از او پشتيباني نميكنند بايد چنين باشد أبوجهل او را ديده و دشنامش داده أذيت و آزارش نموده است، گفته خواهر بر حمزه دشوار آمد بمسجد برگشت و ابوجهل را در آنجا ديد با كمان چنان بر سرش كوبيد كه سر ابوجهل شكافت نزديكانش خواستند او را بزنند گفت او را رها كنيد كه ممكن است بخشم آيد و مسلمان شود حمزه خدمت پيغمبر برگشت اظهار داشت كه ناراحت مباش او را مجازات كردم، پيغمبر فرمود: عموجان چه فائده كه تو هم از ايشاني، حمزه اسلام آورد و پشت حضرت رسول محكم گرديد، ابوطالب از اسلام وي خوشحال و اين اشعار را سرود:

1ـ صبراً  ابايعلي علي  دين    احمـد    

   و كن مظهراً للدين وفّقت صابراً

2ـ وحط من اتي بالدين من عند ربه    

   بصدقٍ و حقٍ لاتكن  حمز كافراً 

3ـ فقد سرّني اذ قلت انّك  مؤمـــنٌ    

فكن لرسول الله في الله ناصـرا

و بهر صورت با آن همه فداكارى و پشتيبانى بيدريغى كه آن جناب از رسول خدا صلى الله عليه و آله و در راه او كرد، و آن همه اشعار و سخنانى كه درباره نبوت آن حضرت گفت و اقرار برسالت او نمود بسيار جاى تعجب است كه كسى بگويد ابو طالب بحال كفر از دنيا رفت و يا مانند ابن هشام كسى معتقد باشد كه هنگام مرگ شهادتين را بر زبان جارى كرد و شگفت‏تر اين كه خود ابن هشام اشعار ابو طالب را كه اقرار بنبوت رسول خدا صلى الله عليه و آله كرده است پيش از اين نقل كرده است (كه در ج 1: 272- 280 سيرة است): ولى اينجا چنانچه مى‏بينيد تا دم مرگ او را كافر پنداشته است

 و ما براى مزيد اطلاع آن چند شعر را كه ابن هشام نقل كرده است ذكر نموده و سپس چند شعر ديگر نيز كه دلالت بر ايمان او مى‏كند از كتابهاى ديگر اهل سنت نقل مى‏كنيم و شرح بيشتر را بكتابهاى مفصلى كه در اين باره نوشته شده موكول مى‏داريم.

(السيرة النبوية» تأليف عبد الملك بن هشام معافرى مصرى كه به سيره ابن هشام شهرت يافته است؛يكى از دو منبعى است كه در سيره و مغازى پيامبر گرامى اسلام از اعتبار و شهرت زيادى برخوردار است. از آنجا كه سيره ابن هشام در واقع سيره ابن اسحاق است كه آن را تهذيب و تلخيص كرده،)

ودر پایان کلامی از برجسته ترین رجالی :

شمس الدين ابو عبد الله محمد بن احمد بن عثمان بن قايماز ذهبى (673-748) از برجسته‏ترين علماى رجالى و از مشهورترين مورخان نيمه نخست قرن هشتم هجرى است. وى نويسنده دهها كتاب رجالى و تاريخى و تخصص عمده او دانش رجال و جرح و تعديل راويان و اخباريان و محدثان است

او میگوید:.

 فمنع الله رسوله صلّى الله عليه و سلّم بعمّه أبي طالب، فقام أبو طالب فدعا بني هاشم و بني المطّلب إلى ما هو عليه من منع رسول الله صلّى الله عليه و سلّم و القيام دونه، فاجتمعوا إليه و قاموا معه، إلّا ما كان من الخاسر أبي لهب،

  0000که در اینجا بیان مکند که بنی هاشم وبنی المطلب به تحریک وتشویق ابوطالب ایمان اورده وتا پای جان از ایشان دفاع کردند

حداقل نکته ای که هر منصفی بعد از فهم این مطالب به ذهنش خطور می کند این است که بزرگانی مثل ابن عربی هم می توانند  در متواتر ترین مسائل راه خطا را بپیمایند

تا بزمی دیگر یا حق