RSS  

به نا خدا با سلام

تواین فکر بودم که چطور شد این قدر تو صوفیه شطحیات درست ونادرست  به وجود امد

دیدم صوفیه برای جذاب کردن مطالب خود ورنگ و لعاب دادن کار های دستی خود بهترین راه را انتخاب کرده

هم مضامین ومتون جذاب می شود وهم اسشتباهات خیلی از بزرگان پوشیده خواهد شد وهم قطب مورد نظر تو دل ها خیلی بهتر جا می گیره

البته ممکن است برای  بعضی از شطحیات را توجیه ادبی ان اورد ولی شطحیات  فراوانی هم پیدا می شود که سرشان بی کلاه می ماند

وقتی صوفیه می بیند که چیز هایی از دهان قطبشان بیرون می اید که خلاف تاریخ ویا خلاف عقل است یعنی خلاف عقل ونقل  است این جاست که  قدمها می لغزد وگمراه میشود

اینجاست که می گویند درست است که مطلب ممکن است اشتباه باشد ولی مابا خود مطلب کاری نداریم اصل برداشتی است که ما از مطلب داریم یعنی هدف  وسیله را توجیه می کند

ببنید ،درست است که ممکن است قاسم در کربلا عروسی نکرده باشد .یا عروس نداشته باشد ولی همین که به همسرش میگوید من آستینم را در قیامت پاره می کنم واین علامت شناختن من است حالا شروع می کنیم به ساختن شطح

گفتی استسن ودلم کردی کباب ! اولا منظور این استین نیست استین تعلقلا ت است . خوب این توجیه خیلی قشنگ است هر چند این چنین برداشتی هم از روایت ویا داستان خود دلیل می خواهد

مرحله دوم، یعنی مرحله اصلی  ساختن شطح :

ما کار نداریم که داستان اشتباه است یا نه ما به درسی که از داستان می گیریم کار داریم

این جمله ایست که اکثر دوستا ن در قسمت نظرات نوشته اند

ولی متاسفانه یک نفر نگفت چرا باید حرف کسی را که این چنین اشتباه فاحشی را انجام داده اینقدر بزرگ کنیم وحتی از ان بر دادشتهای عرفانی کنیم

ما برویم از این همه داستان های درست واقعی برداشتهای عرفانی انجام دهیم مگر قحطی روایت است !!!

ودر ذیل مقداری از مطالبشان را می اورم :

...حتی اگر داستان حضرت قاسم از تحریفات حتمی باشد ولی نتیجه اخلاقی عظیمی در بطنش نهفته است

...........ضمن کور دلان توجه نمیکنند از این داستان ولو اینکه تحریف شده باشه (هرچه ان خسرو کند شیرین بود )ولی اشاره ایشان به نتیجه مست کننده ........

یا علی